Bazı Şeyler Geç Kalmaz
İnsan, hayatı çoğu zaman bir takvim sanıyor.
Her şeyin bir tarihi, her dileğin bir son günü, her bekleyişin bir bitişi olduğuna inanıyor. Bir şey istediği zamanda olmadığında ise hemen “geç kaldı” diyor.
Oysa hayatın zamanı, bizim saatimize benzemez.
Bazen bir insan çıkar karşımıza ve “keşke daha önce tanısaydım” deriz. Bazen bir fırsat gelir, “neden şimdi?” diye düşünürüz. Bazen yıllarca beklediğimiz bir mutluluk, tam umudumuzu kaybettiğimiz anda kapımızı çalar.
Belki de mesele geç kalmak değildir.
Belki bazı şeyler, biz hazır olmadan gelmez.
Çünkü insanın istediği zaman ile ihtiyacı olan zaman her zaman aynı değildir. Biz bir kapının hemen açılmasını isteriz; hayat ise önce bizi o kapıdan geçebilecek hâle getirmeye çalışır.
Erken gelen bazı şeylerin kıymetini bilemeyiz.
Erken tanıdığımız bazı insanların anlamını yıllar sonra fark ederiz.
Vaktinden önce ulaşan bazı mutlulukları ise taşıyamadan kaybederiz.
Sonra dönüp geçmişe bakar ve “Keşke…” deriz.
Oysa belki de o “keşke”, hayatın bize verdiği en sessiz cevaptır:
“Henüz zamanı değildi.”
İnsan, gecikmeye tahammül edemiyor. Çünkü beklemek, kontrolün bizde olmadığını hatırlatıyor. Oysa bazı şeylerin gerçekleşmesi için çabadan daha fazlası gerekiyor; biraz sabır, biraz nasip ve biraz da zaman…
Bir tohum bugün toprağa düşüp yarın ağaca dönüşmüyor.
Bir yara bir gecede kapanmıyor.
Bir insan bir günde büyümüyor.
Öyleyse neden hayatımızdaki her güzel şeyin hemen gerçekleşmesini bekliyoruz?
Belki de hayatımızdan çıkan bazı insanlar gitmesi gerektiği için gitti. Bazı yollar kapanması gerektiği için kapandı. Bazı dilekler gerçekleşmedi; çünkü gerçekleşseydi bugün olduğumuz insan olamayacaktık.
Ve belki bir gün, yıllarca beklediğimiz şey karşımıza çıktığında anlayacağız:
Meğer geç kalmamış. Biz hazır olmayı bekliyormuşuz.
Hayatın en büyük yanılgılarından biri, kendi zamanımızı hayatın zamanı sanmak.
Oysa her şeyin bir vakti var.
Kimi insan erken gelir, iz bırakır ve gider.
Kimi geç gelir, bütün geçmişi anlamlandırır.
Kimi mutluluk hemen kapıyı çalar.
Kimi ise yıllarca bekledikten sonra gelir ama geldiğinde neden beklediğimizi unutturur.
Bu yüzden bazı şeylerin geciktiğini düşünmeden önce biraz durup bakmalı insan.
Belki de hayat seni bekletmiyordur.
Belki seni, gelecek olana hazırlıyordur.
Çünkü bazı şeyler gerçekten geç kalmaz.
Sadece doğru zamanı bekler.
