Bilgi ve Tecrübenin Buluşması
İnsanlık tarihi boyunca bilgi hep yüceltilmiş, akıl ve öğrenme medeniyetin temel taşı sayılmıştır. Ancak bir hakikat vardır ki, kitaplarda yazan bilgi ile hayatın içinde kazanılan tecrübe aynı şey değildir. Bilgi öğretir, tecrübe ise dönüştürür.
Bir insan, yüzlerce kitap okuyabilir; fakat bir acıyı yaşamadan sabrın ne demek olduğunu anlayamaz. Başarısızlıkla yüzleşmeden azmin, kayıpla karşılaşmadan değerin, sorumluluk almadan olgunluğun ne olduğunu kavrayamaz. Tecrübe, bilginin hayata temas ettiği noktadır. Bilgi zihni besler, tecrübe ise karakteri inşa eder.
Tecrübe, insanı sadece bilen değil, anlayan bir varlığa dönüştürür. Aynı bilgiyi bilen iki insan arasında farkı belirleyen şey, yaşanmışlıktır. Çünkü tecrübe, bilgiyi hikmete dönüştürür. Hikmet ise sadece öğrenilmez; yaşanır, sınanır ve bedel ödenerek kazanılır.
Günümüz dünyasında çoğu zaman bilgiye sahip olmak yeterli görülüyor. Diplomalar, sertifikalar, unvanlar… Oysa hayat, sadece bilenleri değil, bildiğini yaşayabilenleri ayakta tutuyor. Bir öğretmenin iyi olması sadece konuyu bilmesine değil, öğrencinin ruhuna dokunabilmesine bağlıdır. Bir yöneticinin başarısı, teorik bilgiden çok, insanı ve hayatı tanımasında gizlidir. Bir insanın olgunluğu ise öğrendiklerinden çok, yaşadıklarıyla şekillenir.
Elbette bilgi küçümsenemez. Bilgi, tecrübenin temelidir. Ancak tecrübesiz bilgi, kuru bir yüktür; tecrübe ise bilgiyi anlamlı kılan ruhtur. Bu yüzden asıl soru “bilgi mi, tecrübe mi?” değil; bilginin tecrübeyle buluşup buluşmadığıdır.
Belki de insanı olgunlaştıran şey, ne kadar bildiği değil; bildiklerini ne kadar yaşadığıdır.
