Niyet Temizse Yol Bulunur mu?
Sıkça duyduğumuz bir cümledir:
“Merak etme, niyetin temizse Allah yolunu açar.”
Peki gerçekten öyle mi?
Niyet her zaman yol bulur mu, yoksa bazen niyet temiz olsa bile yollar kapalı mı kalır?
İnsan çoğu zaman iyi niyetine güvenerek yola çıkar. Kimseye zarar vermemeye, kimseyi incitmemeye çalışır. Kalbinde kötü bir hesap yoktur. Ama yine de işler ters gider. Kapılar kapanır, emek boşa düşer, umut yarım kalır. İşte tam o noktada insanın aklına şu soru gelir:
“Ben nerede yanlış yaptım?”
Belki de yanlış olan niyet değil, beklentidir.
Niyet temiz olmak demek, her istediğine ulaşmak demek değildir. Bazen niyet temizdir ama yol başka bir yere çıkar. Çünkü hayat her zaman bizim görmek istediğimiz istikamete doğru akmaz. İlahi adalet, insanın arzusuna değil; hayrına göre şekillenir.
Temiz niyet, sonucu garanti etmez; kişiyi korur.
İnsanı bozulmaktan, hırçınlaşmaktan, haksızlığa savrulmaktan korur.
Yol bulunur mu?
Evet… Ama her zaman hayal ettiğimiz yol değil.
Bazen yol, sabretmeyi öğrenmektir.
Bazen vazgeçmeyi.
Bazen de “olmadı” demeyi kabullenmektir.
En zor imtihan da burada başlar zaten:
Niyeti temiz olduğu hâlde sonucu ağır olanlar için…
İnsan şunu öğrenir zamanla:
Kapalı sandığı yollar, bazen yanlış kapılardır.
Açılmayan kapılar, bazen bir lütuftur.
Temiz niyet, insanı hedefe değil; hakikate yaklaştırır.
Ve hakikat her zaman rahatlatmaz ama insanı doğru yerde tutar.
Belki de asıl soru şudur:
Niyetimiz temizken yol bulunmuyor gibi görünüyorsa,
biz hâlâ temiz kalabiliyor muyuz?
İşte o zaman niyet gerçekten niyettir.